TRENDEFRARPadişahlar Atlası · Savaşlar ve antlaşmalar
Antlaşma · 1847
Birinci Erzurum Antlaşması'ndan (1823) sonra da Osmanlı-İran sınırı huzursuz kaldı. TDV'nin İran maddesine göre 1833–1842 yıllarında sınır bölgeleri yeni çatışmalara sahne oldu; bu çatışmalar 1847'de Erzurum'da imzalanan Osmanlı-İran antlaşmasıyla sonuçlandı. Antlaşmayla Kasr-ı Şirin'in ova kısmı İran'a, dağlık kısmı Osmanlı'ya bırakıldı; İran Süleymaniye üzerindeki iddiasından vazgeçti, Osmanlı Devleti de Muhammere (Hürremşehr) ile Heder adasını (bugünkü Abadan) İran toprağı olarak tanıdı. Bu dönemde Tahran'da Osmanlı, İstanbul'da İran daimi temsilcilikleri açıldı.
| İmza tarihi | 1847 |
|---|---|
| İmza yeri | Erzurum |
| Taraflar | Osmanlı Devleti, Kaçarlar (İran) |
Tahran ve İstanbul'da karşılıklı daimi temsilcilikler açıldı.
I. Abdülmecid (1839–1861) döneminde gerçekleşti. I. Abdülmecid
Haritada I. Abdülmecid dönemini açAtlasın hesabına göre 1847 yılında Osmanlı toprakları yaklaşık 3.803.000 km² idi; I. Abdülmecid saltanatının başında 3.803.000 km², sonunda 3.803.000 km² ölçülür.
I. Abdülmecid (1839–1861) döneminde atlasa göre 0 bölge kazanıldı, 0 bölge kaybedildi.
Tanzimat'ın padişahı: hukuk önünde eşitlik, modern kanunlar, telgraf, demiryolu ve üniversite kararı onun dönemindedir. Kırım Harbi kazanıldı, toprak kaybedilmedi; ama ilk dış borç da aynı dönemde alındı ve mali bağımlılık başladı.
Alan değerleri, atlasın bölge verisinden hesaplanan kara alanıdır; ayrıntı için Yöntem ve kaynaklar.
Kaynak: TDV İslâm Ansiklopedisi, “İRAN”; metin atlas için yazılmıştır.
Atıf: Padişahlar Atlası, “İkinci Erzurum Antlaşması (1847): Maddeleri, Tarihi ve Sonucu”, https://padisahlaratlasi.com/olay/ikinci-erzurum-antlasmasi/ (son güncelleme 12 Kasım 2026). Düzeltmeler