Nasuh Paşa Antlaşması, 20 Kasım 1612 tarihinde Osmanlı Devletiyle Safevî Hanedanı'nın yönettiği İran arasında imzalanmış bir antlaşmadır. Barış antlaşmasıyla 1603-1612 Osmanlı-Safevî Savaşı sona erdi.
Olay hakkında
Tür
Barış Antlaşması
İmza tarihi
20 Kasım, 1612
Taraflar
Osmanlı İmparatorluğu, Safevi Devleti
Antlaşmanın şartları
Nasuh Paşa Antlaşması'yla Osmanlı Devleti, Ferhat Paşa Antlaşması'yla aldığı toprakları kaybetti.
Kanunî Sultan Süleyman zamanında Osmanlı Devleti ile Safevî Devleti arasında Amasya Barış Antlaşması (1555) ile belirlenen sınırlar geçerli olacaktır.
Safevîler her yıl Osmanlı Padişahı'na iki yüz yük ipek haraç vereceklerdir.
Osmanlı egemenliği altındaki yerler Osmanlılar'da kalacaktır.
Şehrizor Eyaleti'ni istila eden Hilev Hana ve Seyyid Mübarek'e Safeviler tarafından yardım edilmeyecek.
Şemhal ve Dağıstan üzerinde Osmanlı egemenliği devam edecek.
Osmanlılar'ın, Ruslar'a karşı yapacakları herhangi bir seferde Safeviler, Osmanlılar'a yardım edecekler, engel olmayacaklardır.
İranlı hacılar, Bağdat ve Basra yoluyla değil Halep-Şam üzerinden hacca gidip geleceklerdir.
Kanuni Sultan Süleyman zamanında belirlenen sınırlar çerçevesinde, Osmanlı-Safevî sınırlarını belirlemek için Osmanlı tarafını Bağdat Beylerbeyi Mahmut Paşa ve Van Beylerbeyi Mehmet Paşa temsil edecekler.
Nasuh Paşa Antlaşması 3 yıl kadar yürürlükte kaldıktan sonra Osmanlılar'la Safeviler'in arası tekrar bozuldu. Şah I. Abbas antlaşma gereği olarak gönderilmesi gereken iki yüz yük ipeği göndermemekte direndi. Yapılan savaşlar ve sürtüşmeler sonucu ancak 1618 yılındaki Serav Antlaşması'yla barış tekrar sağlandı.
Atlas'ta bu olay
I. Ahmed (1603–1617) döneminde gerçekleşti. I. Ahmed
Atlasta bu yıl şu toprak değişimi kayıtlıdır:
− Azerbaycan–Şirvan–Revan (kayıp, 1612)
− Dağıstan–Derbent (kayıp, 1612)
− Batı Gürcistan (Megrel–İmeret) (kayıp, 1612)
− Doğu Gürcistan (Kartli ve Kaheti, Tiflis) (kayıp, 1612)